อยู่คนเดียว

posted on 14 Jun 2010 18:46 by chantaporn

 

อยู่กับตัวเองให้เป็น

 

หาความสุขจากเรื่องเล็กๆน้อยๆในชีวิตให้ได้

 

มันไม่ยากเกินไปที่จะทำ

 

ฉันคงเป็นเหมือนกับใครอีกหลายคน

ที่ดำเนินชีวิตในสังคมเมืองหลวงโดยลำพัง

การเช่าอพาร์ตเมนต์อยู่คนเดียวมันมีทั้งแง่บวกและลบ

ต่างคนต่างมีเหตุผลในการ "อยู่" ไม่เหมือนกัน

ฉันอยู่ที่กรุงเทพฯ  เพราะเรียนที่นี่

ทำงานที่นี่  เหตุผลของฉันอาจตรงกับหลายคน

หรืออาจไม่เป็นเหตุผลสำหรับคนอีกจำนวนหนึ่งก็เป็นได้

 

การไขกุญแจกลับเข้าห้อง 

หลังจากเรียนเสร็จหรือทำงานเสร็จ

ฉันพบว่ามันมีความรู้สึกหนึ่งเกิดขึ้นมา

นั่นคือ "เหงา"

ความเหงาในที่นี้อาจไม่ได้มีฤทธิ์เดชมากพอ

ที่จะทำให้คนท้อแท้จนไม่อาจทำอะไรได้ต่อ

 

อยู่ในห้องคนเดียวมันก็แค่เหงา

มันก็แค่อีกความรู้สึกที่บางเบาเหลือเกิน

บางทีเราแทบสัมผัสไม่ได้

แต่มันจะฝังอยู่ลึกๆในห้วใจของเรา

และบางคนแทบไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ

มันเหมือนกับวันนี้สมองทำงานหนัก

พลอยทำให้หัวใจหนักและเหนื่อยตาม

 

เวลาเหนื่อยๆกับอะไรข้างนอกมา 

 

ห้องเล็กๆของเราคือที่พักใจ

 

มันคือที่ที่เราเข้าไปอยู่ในนั้นแล้วรู้สึกปลอดภัย

 

เป็นอิสระได้อย่างเต็มที่  อยากทำอะไรก็ได้ทำ

 

ดูเหมือนจะมีความสุขนะ

 

แต่....ทำไมหัวใจยังเหงาเหมือนเดิม

 

เพราะเราไปตั้งกฎเกณฑ์กับตัวเองเอาไว้หรือเปล่า

เช่นเราชอบไปกำหนดว่า  ถ้าทำอย่างนั้นแล้วดี

ทำอย่างนี้แล้วห่วย  โอ๊ย  ไม่เวิร์กสุดๆ

เหมือนการอยู่ตัวคนเดียว 

เราก็มองว่า "อยู่คนเดียวแล้วเหงา"

ถ้าได้อยู่กับเพื่อนแล้วจะสนุกกว่า

มีกิจกรรมให้ทำเยอะกว่า  ทำอะไรก็ไม่ต้องทำคนเดียว

มีเพื่อนช่วยคิดโน่นคิดนี่

 

แต่เราชอบแบบนั้นจริงหรือเปล่าล่ะ?

 

การปล่อยชีวิตที่เหลือก่อนจะผ่านไปอีกหนึ่งวัน

ให้ปะปนกับคนอีกหนึ่งคน  สองคน  หรือสามคน

ใช่ความสุขของเราจริงไหม?

ฉันเคยเห็นเพื่อนฉันหลายคนมีความสุขเวลาอยู่กับเพื่อนสนิท

ถ้าเป็นเพื่อนคนนี้นะ  ให้อยู่ด้วยกันทั้งวันทั้งคืนก็ได้

แล้วก็ย้ายมาอยู่ด้วยกัน

จริงๆผลก็คือ  เมื่อได้อยู่ด้วยกันทุกวันเข้าจริงๆ

มันมีหลายอย่างที่รับกันไม่ได้

หรือปรับเข้าหากันไม่เป็น

ต้องการจะปิดไฟก่อนนอน

แต่อีกคนยังอ่านหนังสืออยู่

จะปิดก็ทำไม่ได้

 

เหมือนชีวิตส่วนตัวถูกผ่าครึ่ง

 

มันหาความสุขในการอยู่ร่วมไม่ได้

 

ผลคือต้องแยกย้ายกันไปเหมือนเดิม

บางครั้งเพื่อนสนิทของเราก็ไม่เหมาะ

ที่จะอยู่ด้วยกันตลอดเวลา

เหมือนสิ่งของใช้สอยถ้าวางผิดที่ผิดทาง

มันก็หาประโยชน์ไม่ได้

อยู่กับตัวเองให้เป็น

หาความสุขจากเรื่องเล็กๆน้อยๆในชีวิตให้ได้

มันไม่ยากเกินไปที่จะทำ

 

คนบางคนชอบเข้าสังคม

ชอบการมีเพื่อน

แต่กลับบ้านก็ชอบอยู่คนเดียว

กับบางคน...ไม่ชอบเข้าสังคม

ไม่ชอบการมีเพื่อน

แต่ให้อยู่คนเดียวกลับอยู่ไม่ได้

ใจใครก็ใจใคร

 

อยากอยู่แบบไหนก็ถามใจตัวเองดีๆ

 

ให้ความเหงาทำหน้าที่ของมันไป

 

อย่างมากมันก็แค่ความจริง

 

พรุ่งนี้มันจะผ่านไป

 

เรียนรู้อยู่กับตัวเองเพียงลำพังบ้าง

 

โลกข้างนอกสอนอะไรเราได้เยอะแยะมากมาย

คราวนี้เปิดใจให้ความเหงาได้สอนบ้าง

อาจมีแง่มุมดีๆที่ทำให้เราได้เรียนรู้...

 

เมื่ออยู่กับ เ ห ง า

 

ไม่มีใครเข้าใจเราเท่าตัวเอง page153-16

ออนอุมาร์

 

 

 

edit @ 14 Jun 2010 20:46:57 by •X•Lover

Comment

Comment:

Tweet

big smile เล็กๆน้อยๆ ความสุขที่พอดีพอดี

#5 By (124.120.34.249) on 2010-08-07 21:05

สวัสดีคะพี่หมวย แวะมาฝากตัวคะ สาระมาก ข้อคิดดีเยอะแยะเลยคะบลอกพี่big smile

#4 By valentien on 2010-06-17 10:30

พี่ชอบความสงบ
ไม่ค่อยชอบสังคม เลือกมีเพียงเพื่อนที่ดีๆ
แต่อยู่บ้านไม่เคยชอบอยู่คนเดียวเลยค่ะ
อย่างน้อยต้องมีสมาชิกตัวน้อย4เท้าน่ารักๆสักตัว
ไม่ได้รู้สึกเหงาอะไร ทุกสิ่งล้วนอยู่ที่ใจ
ใจสงบ ชีวิตก็สงบตามค่ะdouble wink surprised smile

#3 By •X•Lover on 2010-06-16 20:28

นู๋ชอบเข้าสังคม ชอบการมีเพื่อน
แต่อยู่บ้านก็ชอบอยู่คนเดียวค่ะbig smile big smile big smile

#1 By mama mumu on 2010-06-14 20:53