แค่หันหลังให้คนคนเดียว

posted on 03 Jul 2010 18:51 by chantaporn

 

เพราะชีวิตของเราต้องออกเดินทางไปพบเจอผู้คนมากมายในทุกๆวัน

คนแปลกหน้าก็จะทยอยมาเป็นคนรู้จักทีละคนสองคน

คนที่รู้จักก็จะกลายเป็นคนใกล้ชิดทีละคนสองคน

และบางครั้ง...คนใกล้ชิดบางคนนั้น

กลายเป็นคนใกล้ชิดมากอย่างรวดเร็ว

 

โดยที่ไม่ได้ใช้เวลาคบหา  ศึกษา  ดูใจกันให้นานพอ

จึงไม่ใช่เรื่องแปลกหรอกที่บางที่เราจะพบว่า

คนใกล้ชิดบางคน จะไม่ใช่อย่างที่เราคิด

ไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิดว่าเป็น

หรือบางคนก็เป็นในสิ่งที่เราไม่เคยคิดว่าจะเป็นได้

 

เมื่อเราเอาใจ  เอาความรู้สึกของตัวเองไปผูกติดกับเขาไว้แล้ว

ตัดสินเขาแล้วว่า ว่าดีอย่างนั้นอย่างนี้

เมื่อมันไม่ใช่...ความเสียใจและผิดหวังก็ตามมา

เป็นเรื่องปกติของชีวิตคนเราที่ต้องเจอเรื่องแบบนี้บ่อยๆ

 

หลายคนยอมรับได้และคิดว่ามันเป็นความแตกต่างของแต่ละบุคคล

ใครจะเป็นอย่างที่เราอยากให้เป็นได้ทุกอย่าง

เมื่อคิดได้อย่างนั้นแล้ว

ก็ทำใจได้และเลิกรากันไป

 

แต่บางคนกลับเลือกที่จะอยู่ที่เดิม

ให้ความใกล้ชิดทำร้ายตัวเองเรื่อยมาโดยไม่มีอะไรดีขึ้น

ยิ่งใกล้ชิดมาก...ยิ่งถูกทำร้ายมาก

โดยไม่ยอมถามตัวเองเลยว่า  ที่ต้องทนคบกันอยู่นั้นเพื่ออะไร

ถ้าอยู่ด้วยกันแล้วนำแต่ความเดือดร้อนวุ่นวายมาให้มากมันก็เหนื่อย

ยิ่งถ้าให้อภัยหลายต่อหลายครั้ง  ยิ่งหนัก

ยิ่งพยายามยอมรับและทำความเข้าใจ  ยิ่งไม่เข้าใจ

 

นับวันใจของเราเองนั่นแหละที่จะเสียไปเรื่อย

ความรู้สึกดีๆลดลงเรื่อยๆ จนวันหนึ่งจะไม่เหลือ

แต่กว่าจะถึงวันนั้นก็เสียใจเสียความรู้สึกทุกวัน

แล้วชีวิตจะมีความสุขได้อย่างไร

 

มันยากนักหรือกับการหันหลังให้ใครสักคน

แล้วเป็นฝ่ายเดินออกจากชีวิตของเขาไป

เมื่อชีวิตของเรายังต้องเดินไปข้างหน้า

ไปพบเจอคนอีกมากมาย

มีใครต่อใครอีกมากมายที่รอให้เราเดินทางไปพบ ไปคบหา

 

จริงอยู่คนบางคนสำคัญ

จริงอยู่ที่อาจจะรักกัน

จริงอยู่ที่อาจจะผูกพัน

แต่ถ้าคบกันไปเพื่อกลายเป็นคนไม่สำคัญในวันหนึ่ง

คบกันเพื่อให้ความรักลดลงเรื่อยๆจนหมด

เลิกคบกันวันนี้

กับรอให้จบในวันหนึ่งข้างหน้า

มันจะต่างกันตรงไหน

 

สำหรับคนบางคน  ต่อให้ให้โอกาสสักกี่ครั้งก็เหมือนเดิม

ทำใจให้เข็มแข็งและตัดสินใจเลย

มันไม่หนักหนาอะไรมากมายหรอก

ก็แค่หันหลังให้คนคนเดียว

 

กุญแจสำรองของชีวิต page 112-116

ลูกปัด

Comment

Comment:

Tweet

ก่อนอื่นต้องหัดมองโลกตามความเป็นจริง
แล้วความกล้าตัดสินก็จะตามมา
เราก็จะสามารถก้าวเดินออกมาอย่างมั่นใจ
ถึงมันจะมีความเสียใจปนๆอยู่บ้าง
ก็เป็นเพียงอารมณ์เป็นช่วงๆเท่านั้น
มันอยู่กับเราไม่นานหรอกค่ะ
แล้วเมื่อเวลาผ่านไป
เราสามารถมองคนๆนั้นได้อย่างเต็มตา
ในแบบของคนอีกคนหนึ่งซึ่งอยู่ข้างนอกใจเรา
แล้วที่สุด.....เราก็ยิ้มได้

#4 By •X•Lover on 2010-08-08 08:37

กล้าตัดสินใจ หันหลังให้ได้แล้วก้าวออกมา
เราก็จะพบทางสายใหม่ให้ก้าวเดินต่อไปอีกคะ
ขอเพียงความมุ่งมั่นที่จะหันหลังและก้าวออกมาเท่านั้นbig smile

#2 By valentien on 2010-08-07 19:58

ทุกอย่างคงอยู่ที่ใจคะ

#1 By pigton on 2010-08-03 20:43